हरिनाम हे फुकाचे, जप मानवा ! तु वाचे

(चाल: रसने ! न राघवाच्या...)

हरिनाम हे फुकाचे, जप मानवा ! तु वाचे ।

तुटतील बंध सारे, भव-पाश या जिवाचे ।।धृ0।।

मन लावुनी विचारी, धरि एकनिष्ठ तारी । ॒ 

निष्काम गा मुरारी, अति हर्षे देव नाचे ।।१।।

नच जाइ पुण्यधामा, बस रे ! करीत कामा ।

कामात लक्ष रामा-वरि, ठेव  अंतरीचे  ।।२।।

सोडूनि कल्पना ही निंदा-स्तुती जगाची ।

रंगोनि एकभावे, सुख  घे  हरी - पदाचे ।।३।।

तुकड्या म्हणे ही वेळा, साधूनि घे फुकाची ।

अनमोल जन्म जाता, मग मार त्या  यमाचे ।।४।।